وسعت مفاهیم و منظرهای روانشناختی رمان آدلف چنان حیرتآور است که صاحبنظران بهحق بنژامن کنستان را پیشگام رمان روانشناختی نو نامیدهاند.
آدلف را سفاکانهترین و تلخترین رمان عشقی نیز خواندهاند، زیرا کنستان در آن عمیقترین و صادقانهترین احساسات و شورانگیزترین بستگیهای عاطفی را تجزیه و تحلیل میکند و نشان میدهد که چگونه در گذر زمان این احساسات و بستگیها رنگ میبازند.
آدلف یک ضد قهرمانِ ازخودبیگانه است که عاشق زنی ده سال از خودش بزرگتر میشود. آدلف هم خودشیفته است و هم طبیعتی ضعیف دارد، هم بزرگمنش است و هم قدرت ندارد رشتههای عاطفی میان خود و زنی را که دیگر دوست ندارد، پاره کند. عشق آرمانی و زیادهخواهی النور نیز زیر ذرهبین کنستان قرار میگیرد.
آدلف شاهکار روانشناسی عشق است که تراژدی عدم امکان برقراری ارتباط راستین میان انسانهای عاشق را به نمایش میگذارد.